نیروی عضلانی اخبار سرباز سربازی دانشگاه

نیروی عضلانی: اخبار سرباز سربازی دانشگاه دانشگاه خبر دانشگاه

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی اغتشاشگران چه کسانی هستند؟

چرا نسبت به سیاست‌های برانگیزنده خشم عمومی واکنشی از سوی نهاد‌های نظارتی مشاهده نمی‌شود؟ پاسخ راحت هست؛ بسیاری در این آشفته بازار منافع شخصی دارند. ده‌ها هزار خ

اغتشاشگران چه کسانی هستند؟

اغتشاشگران چه کسانی هستند؟

عبارات مهم : سیاسی

چرا نسبت به سیاست های برانگیزنده خشم عمومی واکنشی از سوی نهاد های نظارتی مشاهده نمی شود؟ پاسخ راحت هست؛ بسیاری در این آشفته بازار منافع شخصی دارند. ده ها هزار خودرویی که چند ماه پیش وارد کشور شده است است و بیابان ها را با آن ها فرش کرده اند- و شواهد آن در شبکه های مجازی دست به دست شد- در انتظار زیاد کردن قیمت ارز بوده اند. یکشبه فقط یکی از این انواع ماشین ها ۴۵ میلیون تومان گران می شود…

فرارو، ناآرامی های روز های اخیر درس های بزرگی جهت نظام تصمیم گیری های اساسی کشور داشته است که امید می رود همه ظرفیت های آن تشخیص داده شود و در اصلاح امور بکار گرفته شوند. در شرایطی که از یکسو نشانه هایی از امید به آشنایی این درس ها بروز کرده اند، ولی همزمان بخش های دیگری از این نظام تصمیم گیری بحران کنونی را فرصتی جهت کسب سود هایِ نجومیِ یکشبه یافته اند؛ در حالی که همه انرژی نظام سیاسی بدنبال شناسایی عوامل ناآرامی است بخش دیگر حاکمیت بدنبال ماهیگیری از این آبِ گِل آلود هست، غافل از اینکه با کارها خود زمینه های ناآرامی ها را تقویت می کند.

اغتشاشگران چه کسانی هستند؟

رئیس جمهور به درستی کوشید تا بر حق اعتراض قربانیان نظام اقتصادی از مجاریِ قانونیِ مصرح در قانون اساسی تاکید کند، تریبون های نماز جمعه نیز بر این حق مردم صحه گذاشتند. ولی اکنون که فضای سیاسی کشور از مداخلات دشمن های رسمی بین المللی خشمگین است نباید این خشم باعث شود که بین معترضین به سیاست های غلط اقتصادی- که تنها حافظ منافع فرادستان و بی اعتنا به منافع فرودستان است- با گروه قلیلی اغتشاشگر که مورد حمایت دشمن های کشور هستند تمایز قائل نشویم. فضای خشم آلود پیچیده در شعار های سیاسی نباید مانعی باشد جهت شناسایی ریشه های ناآرامی ها و با نشانی های غلط درس های مهم این حادثه- مثل موارد گذشته- به فراموشی سپرده شود.

اعتراض های منطقی قربانیان نظام بانکی با بی تفاوتی نظام های قضایی، مقننه و مجریه مواجه شد و افکار عمومی را در برابر این بی تفاوتی- نسبت به تجاوز متجاوزین به حقوق مردم و قربانیان این تجاوز- جریحه دار کرد. اعتراض کارگرانی که ماه ها حقوق حقه خود را دریافت نکردند با برچسب های سیاسی مواجه شد و پرسش های جدی در اذهان عمومی نسبت به تصویر العمل نهاد های حاکمیتی برانگیخت. زیاد کردن هزینه های زندگی مردم و کم کردن خدمات عمومی و احساس بی پناهی در اقشار گسترده ای از جامعه زمینه نارضایتی ها را تقویت کرد تا از لایحه بودجه ۱۳۹۷ -کارت دعوت به شورش- رونمایی شد. اعلام از بین بردن یارانه ۳۰ میلیون نفر یارانه بگیر، زیاد کردن انواع مالیات ها نه از حساب صاحبان ثروت و مکنت که از جیب مردم عادی، اعلام زیاد کردن ۵۰ درصدی قیمت بنزین در سال آینده، و زیاد کردن قیمت ارز نیاز به تفسیر جهت هیچ یک از شهروندان ندارد: فقرا و طبقه میانگین باید بار مهم زیاد کردن هزینه های منتفعین از بودجه عمومی را به گُرده بِکِشَند.

چرا نسبت به سیاست‌های برانگیزنده خشم عمومی واکنشی از سوی نهاد‌های نظارتی مشاهده نمی‌شود؟ پاسخ راحت هست؛ بسیاری در این آشفته بازار منافع شخصی دارند. ده‌ها هزار خ

افزایش سرسام آور بودجه بعضی از نهاد های فرهنگی تنها اقلامی نبود که در اینستاگرام، تلگرام، شبکۀ اجتماعی فیس بوک و … به سرعت منتشر شد. زیاد کردن هزینه های خود دولت هم پرسش برانگیز هست. مرکز آمار اعلام می کند شاخص کل بهای کالا ها و خدمات (نرخ تورم) ۶ ماهه نخست سال ۱۳۹۶ نسبت به مدت مشابه سال ۱۳۹۵، ۸ درصد زیاد کردن یافته است و همزمان مشخص می شود که هزینه های مصرف نهایی دولت طی همین دوره نسبت به سال قبل ۲۱ درصد زیاد کردن یافته، در حالی که طی همین دوره تشکیل سرمایه ثابت ناخالص ۱۳ درصد رشد داشته هست؛ به زبان راحت خرج اداره دولت و دستگاه های آویزان به بودجه جاری دولت دو و نیم برابر قیمت زیاد کردن قیمت ها و نزدیک به ۵۰ درصد زیاد از رشد سرمایه گذاری رشد کرده است.

میانگین بهای روزانه سبد نفت خام اپک از ابتدای امسال تا ۱۴ دی ماه ۵۲.۶ دلار است که نسبت به مدت مشابه در سال قبل به میزان ۴۳.۹ دلار، ۲۰ درصد زیاد کردن داشته است و نشان می¬دهد درآمد ارزی حاصل از فروش نفت دولت باید در حدود ۲۰ درصد زیاد کردن یافته باشد. در همین حال دولت به سفته بازان در بازار ارز اجازه داده است که بهای ارز در بازار آزاد ۱۴ درصد نسبت به ابتدای سال زیاد کردن پیدا کند.

اما تعجب برانگیزتر از هر چیز دیگر در میان همه گرفتاری ها، ماهیگیری بانک مرکزی از آب گِل آلود سردرگمی ها هست. بانک مرکزی روز سه شنبه ۱۲ دیماه اعلام کرد که از طریق صرافی ها ارز توزیع نمی کند و راسا مبادرت به توزیع ارز در اماکن عمومی مثل سبزه میدان و چهار راه استانبول می کند و در حالی که تدریجا فروش ارز از طریق صرافی ها مطابق ضوابط اعلام شده است با ارائه مدارک خریداران صورت می گرفت اکنون صرفا با در دست داشتن کارت ملی ارز فروخته شد که معلوم نیست خریداران چه کسانی بودند و عاملان بانک مرکزی با استفاده از شیوه حراج انگلیسی قیمت دلار را روز چهارشنبه به ۴۴۵۰ تومان زیاد کردن دادند.

اغتشاشگران چه کسانی هستند؟

عموم مردم چند سالی است که به خوبی با معنای زیاد کردن قیمت ارز آشنا هستند: برندگان اصحاب قدرت- ثروت و بازندگان مردم و تولیدکنندگان. هربار که قیمت ارز بالاتر می رود ماشین های چند صد میلیونی و چند میلیاردی بیشتری در خیابان ها رژه اشرافیت می روند و سفره های عموم مردم کوچکتر و حقیر تر می شود؛ و همزمان تولیدکنندگان قربانیان زیاد کردن قیمت ارز بوده اند، چون هزینه های تولیدکنندگان بالاتر می رود قادر به مسابقه با قاچاق گسترده و کالا های چینی و هندی و ترک نیستند، و به این ترتیب بنگاه های بیشتری تعطیل می شوند و به خیل بیکاران افزوده می شود. از اینرو سهم مردم از زیاد کردن قیمتارز، فقر و بیکاری زیاد و سهم فرادستان، اشرافیت و فربگی زیاد بوده است.

چرا نسبت به سیاست های برانگیزنده خشم عمومی واکنشی از سوی نهاد های نظارتی مشاهده نمی شود؟ پاسخ راحت هست؛ بسیاری در این آشفته بازار منافع شخصی دارند. ده ها هزار خودرویی که چند ماه پیش وارد کشور شده است است و بیابان ها را با آن ها فرش کرده اند- و شواهد آن در شبکه های مجازی دست به دست شد- در انتظار زیاد کردن قیمت ارز بوده اند. یکشبه فقط یکی از این انواع ماشین ها ۴۵ میلیون تومان گران می شود و ماشین های لوکس تر مبالغی به مراتب بالاتر؛ و به این ترتیب ده ها هزار میلیارد تومان از عالم غیب به جیب واردکنندگان ماشین های لوکس وارداتی می رود تا رژه های اشرافیت و تحقیر گروه های پایین درآمدی تکمیل شود و مصرف گرایی تهوع آور کنونی را فربه تر کند؛ تا به دنبال آن مونتاژ کنندگان خودرودر داخل قیمت ماشین های خود را زیاد کردن دهند.

چرا نسبت به سیاست‌های برانگیزنده خشم عمومی واکنشی از سوی نهاد‌های نظارتی مشاهده نمی‌شود؟ پاسخ راحت هست؛ بسیاری در این آشفته بازار منافع شخصی دارند. ده‌ها هزار خ

به طبقات فقیر چه ربطی دارد؟ نباید فراموش کرد که این زیاد کردن قیمت ها تنها به ماشین ها ختم نمی شوند و قوانین اقتصادی می گویند به سرعت و به تدریج این تورم، قیمت سیب زمینی مصرفی گروه های فرودست را نیز زیاد کردن می دهد. معترضین، قربانیان نظام اقتصادی هستند و به همراه دانشجویان معترض به سیاست های اقتصادی فاسد، هزینه های نابرابری های غیرموجه را می پردازند. با این مقدمه این پرسش مطرح می شود که واقعا “چه کسی اغتشاشگر است؟ “

واژه های کلیدی: سیاسی | ماشین | اقتصادی | ناآرامی | لایحه بودجه | هزینه های زندگی | اخبار سیاسی و اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz